گول دنیا را نخور ماهیان شهر ما از کوسه ها وحشی ترند بره های این حوالی گرگ ها را میدرند سایه از سایه هراسان در میان کوچه ها زنده ها هم آبروی مردگان را میبرند

زندگی من روی این دوکلمه میگذره
مهم نیـــس

بدیِ «خوبی» اینه که خیلی باید تکرار بشه تا بتونه صفتِ اصلی یه آدم بشه! در عوض آدما با یه بار «بدی» تا همیشه بد به یاد میمونن
ویرایش توسط setel (1399/6/1 , 12:00) [1]

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن
از دوستان جانی مشکل توان بریدن

« حافظ »

صبح آمده
برخیز و بگو:بسم الله
سرشار ز نعمتی تو ماشاءالله

بسپار به دوست
هرچه را می خواهي
لاحول و لا قوه الا بالله

درود
صبح زیبا تون بخیر
دلتان زلال و آسمانی
زندگی تان پاک و خدایی

صب بخیل

در کودکی در کدام بازی ، راهت ندادند… که امروز ، اینقدر دیوانه وار ،…. تشنه ی “بازی کردن ” با آدم هایی؟؟؟!

تو این میدون تیر اتیش میافته منو تو میسوزیم
بکش کبریتو منو تو اغ دیروزیم
یکی میره یکی هر شب تو خواب رویاشو میبینه
بکش کبریتو باور کن تنها راهمون اینه
بودنت سهمم نبود جای خالیت جهنمه
حالو روزی ک دارمو قایم کردم از همه
من ب دور از حاشیه باگریه خلوت میکنم
زجه های عالمو بی نامه دعوت میکنم
....................
مگه تو نمیدونی دل من با تو خوشه ن نگو ن
مگه نمیدونی دوریت قلبمو میکشه ن نگو ن
مگه نمیدونی هر شبم گریه و اه ن نگو ن
مگه نمیدونی شکستن دلم گناهه نگو ن
تو بیشرف و بیشرفتر از خودت کجا
ببین این اشکامو تاوان داره بخدا
دستو پا زدم نشد پشت پا زدی تهش
ته این قصه قشنگ میشه گوش کن تا تهش....

حالا که رفتهاَم هر روز پشت پنجره میایستی به « شاید دوباره برگردد! » فکر میکنی.

چه فایده! هیچکس حتی به اشتباه …

دو بار به کوچهی بُنبست نمیرود!

قضاوت کردن درمورد دیگران درواقع دعوت همان قضیه به زندگی خودمان است

چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند
گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی…

حتی کرونام باعث نشد سر صحبتو باهام باز کنی
دیگه منتظر چی باشم ؟
جنگ جهانی سوم ؟

تلخ ترین قسمت زندگی اون جاییه که آدم به خودش میگه : چی فکر می کردیم و چی شد
ویرایش توسط ELy (1399/5/31 , 17:46) [1]

سکوت نکن
زمزمه کن گاهی !
قدم بزن در کوچه های زندگی
و گاهی آرام پرواز کن
این آبی بیکران مال تو نباشد …
مال کیست ؟

بازم من اومدم
همگی یکصدابگین آخجوووون