رفتن و دل کندن از آدمایی که دوسشون داریم سخته، تلخه اما گاهی لازمه؛ لازمه که با رفتنشون ما تبدیل شیم به آدمی که وابستگی عجیب و غریبی نداره؛ لازمه که تبدیل شیم به آدمی که برای موندن آدما تو زندگیش اصرار نمیکنه، منت نمیکشه؛ لازمه تبدیل شیم به آدمی که هر رفتاری و هر کسی نمیتونه قلبشو بشکنه و ناراحتش کنه...
لازمه تبدیل شیم به آدمی که حد و مرزی برای روابط و صمیمیتش تعیین میکنه؛ لازمه تبدیل شیم به آدمی که هدفهاش و رویاهاش رو دنبال میکنه؛

لازمه تبدیل شیم به آدمی که یاد میگیره قوی باشه و تیکه های شکسته شو محکم کنار هم بزاره و از اول شروع کنه.


ClovE @Kafiha

خیلی وقتا از حساس بودن شما نیست، از بیشعوری فرد مقابلتون هست.

گر بگویم تو در خون منی بهتان نیست...
ویرایش توسط آراز (1403/12/5 , 08:37) [2]

شعریم و نمیخوانیم...

و اگر نیمهیِ تو غايب بود،
خلأ خود را با رهگذران کامل نکن.

دیوانه تر شدم - همای

به هر آدمی اندازه لیاقتش بها باید بدی از اون حد بیشتر باشه پر توقع میشن کمتر باشه عقده ای. میانه رو باش

اگه "غم" رهات نمیکنه ، "شاید" واسه اینه که یاد نگرفتی آدمایی رو رها کنی که غمگینت میکنن.

درست به همان اندازه که از تنها ماندن بیزارم، تنهایی را دوست دارم.

شد شد نشد خدابزرگع درصتش میكنع

اگ حرفی زدم ک ناراحت شدین











بگیددوبارع بگم

خدایا ب امید خدت
ن بندع های بیخدت

چه زیبا گفت بروسلی:
آرام باش
هر کس بتواند تو را عصبانی کند ارباب تو می شود
بگذار آرام بودن بزرگترین قدرت تو باشد.

این دنیاارزش ندارع..........
خدتواذیت نكن؟؟؟
بقیع رواذیت كن___(.
آنقد حال میدع

khkh

ی نفری نصیحت بهم كردک پشتش كلی آرامش بودگف سوزنت گیرنكنع رو آدمارو حرفارواتفاقافق رهاكن نیازی نیس دنبال تحلیل هرچیزی باش

ب كهنه فروش گفتم قلب شكستع نمیخری لبخندزدوگف دیوانع ای اگرارزش داشت ک كسی آن رانمیشكست
ویرایش توسط حجی~ملAكع (1403/11/27 , 21:07) [1]

تقدیم با عشق به کل کل سایت.
یکم جو عوض بشه.