|چشـم هـٰا
نه یـڪ نگـٰاه
و نه یڪ داستـٰان.
تڪه ای گـم شده از قلـب هـٰا را به دوش میڪشند..!

توو بهشتم باتو، حتی تو قفس ! ???
ویرایش توسط ░▒▓█ Ř??เ? █▓▒░ (1401/11/2 , 08:38) [1]

پرسید : از من چه میخوای؟
گفتم: آرامش
گفت : چه کم توقع...!
گفتم : برعکس من آدم پر توقعی هستم چون آرامش چیزی نیس که هر کسی بتونه اونو به آدم بده...

باسلام
دوستان عزیز بخاطر حمایت از خانومایی ک شوهراشون به دلیل کمبود گاز شرکت یا اداره یا کارگاهشون تعطیل شده و موندن خونه تو مصرف گاز صرفه جویی کنین
تا این گاوا برگردن سرکارشون و خانومای عزیز راحت شن
باتشکر از همکاریتون ?

واقعیت اینه که انسانها قابل تحمل نبودند، نه زندگی!

زندگی عین یه مسابقست
هم برد داره هم باخت هم مساوی
فقط نیازه تو برای برد بجنگی و تمام فنون بازی رو بلد باشی و بکار ببری و منتظر نتیجه بمونی

#الکساندر دومای پدر

دیـدی ای دل که غم عشق دگر بار چـه کرد
چــون بـشـد دلــــبر و بـا یـار وفادار چـه کرد
آه از آن نـرگس جـادو که چه بازی انگیخـت
آه از آن مست که با مردم هشیـار چه کرد
اشـک مـن رنـگ شفق یافت ز بی مهری یار
طالـع بیشفـقـت بیـن که در این کار چه کرد
بـرقـی از مـنـزل لـیـلـی بـدرخــشـید سـحـر
وه که با خـرمن مـجـنون دل افــکــار چـه کـرد
سـاقـیا جــام مـی ام ده کـه نـگـارنـده غـیـب
نـیـسـت مـعـلـوم کـه در پـرده اسـرار چه کرد
آن کـه پـــر نــقـش زد ایـــن دایــره مـیـنـایــی
کـس ندانـسـت کــه در گـردش پرگـار چه کرد
فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یــار دیـریـنـه بـبـیـنـیـد کــه بــا یــار چــه کــرد
"حافظ"

━━━━━━━━━━━

دل های ما که به هم نزدیک باشد،
دیگر چه فرقی می کند
که کجای این جهان باشیم!
دور باش اما نزدیک!
من از نزدیک بودن های دور می ترسم...?

احمد شاملو
━━━━━━━━━━━

پا به پایه زمان حرکت کن
اونایی که میخوان همراهیت کنن تا آخرش همراهت میان
اونایی هم که جدا میشن
قصدشون جدا شدن بوده
وگرنه هرجور شده همراهت میان!!

#کتاب آشیانه اشراف
ایوان ترگینه

همه قشنگن اما هر کسی به چشم یکی =)
#روزتون_بخیر ♥️?

دلم گرفته ، ای دوست ! هوای گریه با من ؛
گر از قفس گریزم ، کجا روم ، کجا ، من ؟
کجا روم ؟ که راهی به گلشنی ندانم ،
که دیده برگشودم ، به کنج تنگنا ، من .
نه بسته ام به کس دل ، نه بسته کس به من نیز،
چو تخته پاره بر موج ، رها ، رها ، رها ، من .
ز من هر آنکه او دور، چودل به سینه نزدیک ؛
به من هر آنکه نزدیک ، ازو جدا، جدا ، من !
نه چشم دل به سویی ، نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا ، من .
ز بودنم چه افزود ؟ نبودنم چه کاهد ؟
که گو یدم به پاسخ ، که زنده ام چرا من ؟
ستاره ها نهفتم ، در آسمان ابری ــ
دلم گرفته ، ای دوست ! هوای گریه با من ...

"سیمین بهبهانی"