نتیجه ی تمام مکالمات منو دوستام:
همه بدن
خرابن
پتیاره ان
فقط ما خوبیم
ما کولیم
ما بالاییم

کاری میکنی که ازت متنفر شه،..
متنفرش کردی؛
حالا فریاد میزنه که لبخند زدناتم تنفرزاست.. ((:
ویرایش توسط شآپرکِ رهایی (1401/12/16 , 21:19) [1]

ی دیالوگ تو سریال واکینگ دِد هست ک میگه: شاید اونی ک داره میره من باشم، ولی این تو هستی که منو تنها گذاشتی!

قـــــــدر همدیگرو بدونیم...!

بعضی وقتا، آدما میگن شب بخیر....

ولی دیگه صبح بخیری درکار نیست..!

نه میشه با تکون دادن بیدارشون کرد،، ن با داد زدن...

بچه ها برام دعا کنید مشکل زندگیم حل بشه

اگه بهت بی احترامی شد، اگه ناراحت شدی، اگه با این همه دوباره باهاشون خوب بودی!
اسمه خودتو نزار مهربون(:
متاسفانه تو یه ادمه مهرطلبی، که نیاز داره با محبتِ بیهوده به بقیه محبت ببینه، نگو مهربون بودم و...
((:
ویرایش توسط شآپرکِ رهایی (1401/12/15 , 22:09) [1]

اگر حق با شماست، به خشمگین شدن نیازی نیست؛
و اگر حق با شما نیست، هیچ حقی برای عصبانی بودن ندارید!
صبوری با خانواده عشق است،
صبوری با دیگران احترام است،
صبوری با خود اعتماد به نفس است
و صبوری در راه خدا، ایمان است.
اندیشیدن به گذشته اندوه،
و اندیشیدن به آینده هراس می آورد؛
به حال بیاندیش تا لذت را به ارمغان آورد.
در جستجوی قلب زیبا باش نه صورت زیبا؛
زیرا هر آنچه زیباست، همیشه خوب نمیماند؛
اما آنچه خوب است، همیشه زیباست.

#چند جمله قشنگ

رو سنگ قبر من بنویسید : "مال او خار داشت."

شاعر عباس صبوحی وصال رو خیلی خوب توصیف کرده:
اگر روزی بدست ارم سر زلف نگارم را
شمارم مو به مو شرح غم شب های تارم را

افسوس که بی فایده

فرسوده شدیم....

شبان آهسته میگریم که شاید کم شود دردم
تحمل میرود اما شب غم سر نمیآید...

مهدی اخوان ثالث

چها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم

مگر دشمن کند اینها که من با جان خود کردم

کاش در دهکده عشق فراوانی بود.
توی بازار صداقت كمي ارزاني بود
كاش اگر گاه كمي لطف به هم ميكرديم
مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود
كاش به حرمت دلهاي مسافر هر شب
روي شفاف ترين خاطره مهماني بود
كاش دريا كمي از درد خودش كم مي كرد
قرض مي داد به ما هرچه پريشاني بود
كاش به تشنگي پونه كه پاسخ داديم
رنگ رفتار من و لحن تو انساني بود
مثل حافظ كه پر از معجزه و الهامست
كاش رنگ شب ما هم كمي عرفاني بود
چه قدر شعر نوشتيم براي باران
غافل از آن دل ديوانه كه باراني بود
كاش سهراب نمي رفت به اين زودي ها
دل پر از صحبت اين شاعر كاشاني بود
كاش دل ها پر افسانه ي نيما مي شد
و به يادش همه شب ماه چراغاني بود
كاش اسم همه دختركان اينجا
نام گلهاي پر از شبنم ايراني بود
كاش چشمان پر از پرسش مردم كمتر
غرق اين زندگي سنگي و سيماني بود
كاش دنياي دل ما شبي از اين شبها
غرق هر چيز كه مي خواهي و مي داني بود
دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم
راز اين شعر همين مصرع پاياني بود

یه سری با یه دختره بحثم شد گفت اونی که شما پسرا آرزوتونه ما دخترا باهاش میشاشیم،
هنوز تو شوکم :/

بیایید همتون یکی ی دونه کامنت بذارید ک این کصشعره هرروز نوتیفیکشنش میاد بالا گوشیم