به قدری قوی باش، که از هرچیزی که آزارت میده دور بشی؛ اونقدر صبور باش که برای چیزهایی که لیاقتش و داری منتظر بمونی. و همیشه یادت باشه، وضعیت الان مقصدِ نهایی تو نیست.

شما که غریبه نیستین یه شبهایی تو زندگی هست که آدم تا خرخره پر از نیازه، نیاز به شنیدن و قضاوت نشدن، نیاز به دستی که از این لجن تنهایی نجاتش بده، هر آدمی که اون شب رو تنها بگذرونه، از فرداش یه آدم کاملا جدیده.

بیماری لاعلاج فقط دهن مردم؛
نه بسته میشه نه درمان...

یکبار دیگه زیر بلاگ من زر بزنی من میدونمو تو😡😡😡😡

تی ام بکس چه غلطی کردم من☺

از دردهایش چیزی نمیگفت؛ و من میدانستم کارد وقتی به استخوان میرسد، آدم را لال میکند.

دوست دارم☺

زندگیه دختری که رو پای خودش اون رو ساخته با بود و نبود کسی ویرونه نمیشه، لایقش نباشی خودش حذفت میکنه.

نه میگذره، نه درس میشه نه تموم میشه نه درست میشه هیچی نمیشه فقط یهو به خودت میای و میبینی دیگه با هیچی خوشحال نمیشی.

انقدر به خودت سخت نگیر. تو هر چقدرم به یکی احترام بذاری، اون در آخر اندازهی فهمش با تو رفتار میکنه!

آدم درست زندگیتو که پیدا کنی کاری میکنه علاوه بر خودش عاشق خودتم بشی.

با آدمهایی وقت بگذرونید که دست هر کسی بهشون نمیرسه، به آدمهای سطح پایینی که خودشون، وقتشون و روحشون رو حاضرن برای هر کسی خرج کنن نمیشه اعتماد کرد.

مدتهاست از آدمهای سمی فاصله گرفتم؛ سمی از نظر من یعنی: «دروغگو، نمکنشناس، حسود، بیمعرفت، دو رو، پرحاشیه.»
ویرایش توسط gharibe ashena (1404/7/11 , 11:16) [1]

دردناک ترین بخش پذیرش زمانی هستش که میپذیری اصلا ارزشش رو نداشت، ارزش تمام انرژی و وقت و خوبیهایی که از جون مایه گذاشتی، زخمهایی که در ازاش خوردی و فرسودگی که در تار و پودت نشست، گریههایی که شب و روز کردی، اهمیتهای زیادی که دادی، اصلا ارزش این همه غرامت رو نداشت.

ساختن واژه ای به نام «فردا»
بزرگترین اشتباه انسان بود!
تا زمانی که کودک بی سوادی بودیم
و با این واژه آشنایی نداشتیم، خوب زندگی میکردیم.
تمامی احساساتمان،
غم و شادیمان و هرچه داشتیم را
همین امروز خرج میکردیم
انگار فهمیده تر بودیم!
چون همیشه فکر میکردیم شاید فردایی نباشد.
اصلا به فردا فکر نمیکردیم.
از وقتی «فردا » را یاد گرفتیم،
همه چیز را گذاشتیم برای فردا.
از داشته های امروز لذت نبردیم
و گذاشتیم برای روز مبادا،
شاید باید اینگونه فردا را معنی کنیم،
فردا روزیست که داشته های امروزت را نداری.
امروز همان فردای دیروز است،
پس امروز را زندگی کن...
فردا حقیقت ندارد.!

"دوست داشتن یه مجموعه رفتاره؛ یه جمله نیست."

یجایی از زندگیت یهو به خودت میای میبینی هیچکس تو زندگیت وجود نداره که خود واقعی تو رو دیده باشه یا حتی بشناسه، حتی ینفر، واقعا هیچکس، همونجاست که میفهمی مجبوری به خودت تکیه کنی.

تا مغز استخون غمگینم...