شبتون پرتقالی...

- هر وقت ناراحت بودی
به این فکر کن که میلیون ها سلول
تو بدنت وجود داره و
تنها چیزی که
بهش اهمیت میدن تویی ?

در حقيقت اخلاق خوب مثل لباس زيره ؛
قرار نيست همه ببينن!!!
?
#عذرا

حواست به مسیر خودت باشه
توی زندگی دیگران هیچ خبری نیست

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ …
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ !
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻠﻨﺪ

از عشق،
مرا همین
یک نکته کافی ست،
که تو مرهم جانی و بس ♥

خدایا شکرت!
واسه شبای که فکر نمیکردیم صبح بشه..
واسه عزیزانمون که هر روز سلامتیشونو میبینیم...
واسه رفیقامون که تو دنیای هزار رنگ اونا یه رنگه نابن..
واسه آبی آسمون؛واسه هوای خوب..
واسه دیدن دوباره ی سبز شدن درختا..
واسه فرصتایی که میدی تا اشتباهاتمونو جبران کنیم..
سختیایی که میتونست از این سخت تر باشه..
زمین خوردنا و واسه دوباره بلند شدنا..
واسه بودنت بهترینم...
خدایا واسه بودنت کنارم شکر..
ویرایش توسط ELy (1400/1/22 , 14:58) [1]

?????

خودتو که پیدا کنی،
خیلیا رو گم میکنی،
این شروع یه مسیر طولانیه
که تهش قشنگه

ریشه انسانها، فهم آنهاست

یک سنگ به اندازه ای بالا می رود ،
که نیرویی پشت آن باشد.
با تمام شدنِ نیرو ،
سقوط و افتادن سنگ طبیعی است
ولی یک گیاه کوچک را نگاه کن ؛ که چطور از زیر خاک ها و سنگ ها سر بیرون می آورد و حتی آسفالت ها و سیمان ها را می شکند و سربلند می شود.
هر فردی به اندازه این گیاه کوچک
ریشه داشته باشد
از زیر خاک و سنگ
از زیر عادت و غریزه
سر بیرون می آورد
ریشه ما ، همان " فهم " ما است

از نظر من "دورت بگردم"رو نباید به همه بگید؛ خاصترین قربون صدقهست به قول مولانا "به گِرد یار میگردم"
پس فقط به خاصترین آدمتون بگید

شبتون پرتقالی....

بیاید یه کم انصاف داشته باشیم ، بعضی از مسئولین فقط به عشق مردم اینجا هستند و کار می کنند وگرنه سرمایه و خانواده انها همگی امریکا و کانادا هستند ...
اگر این علاقه به خدمت نیست پس چیست؟

باهم قهر بودیم
عادت داشتیم بعد بحث،یه مدتی رو تنها باشیم،تا همه چی برگرده به قبل!رفتم حموم تا مثل همیشه حالم خوب شه! اومدم بیرون ازاتاق درحالی که با یه دست داشتم موهامو خشک میکردم، رفتمت و آشپزخونه یه لیوان چای داغ و تلخ بردارم و برم بشینم پای داستانم چشمم بهش افتاد
داشت ریشه های فرشو میبافت،دستش عادت کرده بود بس که بین موهام بود.رفتم سمتش سرشو بلندکرد زل زد تو چشام گفتم موهامو میبافی؟ تا دنیامون آروم بگیره..!
ویرایش توسط ELy (1400/1/21 , 20:24) [1]

زندگی عین مسابقه فوتباله. با تولدت سود آغاز مسابقه زده میشه.
تو یه طرف زمینی و دنیا هم حریفته
سر خطای کوچیکی ازت شدیدترین ضربه رو میخوری.
با کوچیکترین غفلت دنیا یه گل جنانه بهت میزنه. و گلی از بهترین گلای باغچه زندگیتو میچینه. کلی که باخودش تکه ای از قلبتو هم با خودش میبره.
عزیزترین آغاز سفری به سوی ناشناخته ها رو برات آرزوی سلامت رسیدن برات میکنم و کاش جای که میری جای باشه سرشار از شادی و بدور از تمام حصرتا.
امشب شب اول تنهایشه لطفا شماهم براش دعا کنید دوستای خودم.

حسودِ عزیز!
آدمها نه وقتش را دارند، نه حوصلهاش را تا برای تویی که تمام حواس و تمرکزت را روی زندگی آنها گذاشتهای توضیح بدهند که عزیزم! سرت به کار خودت باشد، حسادت از پا درت میآوردها! که آب را به جای اینکه زیر پای آنان بریزی و منتظر باشی زمین خوردنشان را ببینی، بریزی روی آتش حرص خودت تا بیش از اینها نسوزی، که دیگران اکثرا کفشهای آهنین دارند و روانی آرام که با پرتاب هر ریزه سنگی متلاطم نمیشود.

ببین جانم! "حسادت" احساس نفرتانگیز و دردناکیست. اینکه تو از موفقیت و شادی و آرامش دیگران دردت بگیرد، نفرتانگیز است، اینکه تاب دیدن حال خوبِ آدمهای دیگر را نداشته باشی نفرتانگیز است، اینکه چین بالای پیشانیات از شدت حرصی باشد که برای زندگی و رفتار دیگران خوردهای، نفرتانگیز است!
آدمها که اول و آخر، زندگیشان را میکنند، تو روی رفتار و دیدگاهت کمی کار کن، به خاطر خودت میگویم... اینجوری زود از پا در میآیی. خیلی زود

آرامش یعنی …
میان صدها مشکل …
خیالت نباشد
لبخند بزنی چون می دانی
خدایی داری که هوایت را دارد …
که با بودنش هم چیز حل میشود

آقای قاضی، چرا تقویم بهاره، هوا تابستون، دلامون زمستون؟
ببرینش انفرادی

#عذرا