وقتی شواهد (علمی-منطقی) در کار باشد، کسی سخنی از ایمان داشتن نمی آورد.هیچوقت گفته نمی شود که باید به اینکه دو به علاوه دو می شود چهار یا به گِرد بودن زمین ایمان بیاورید.تنها زمانی سخن از ایمان برده می شود که گوینده بخواهد تحت تاثیر قراردادن احساسات را به عنوان شاهد جا بزند و القاء کند.