شاخه ای تکیده؛ گلِ ارکیده
با چشمای خسته؛ لب های بسته

غم توی چشماش؛ آروم نشسته
شکوفه شادیش؛ از هم گسسته

آشنای درده؛ خورشیدش سرده
تو قلبِ سردش؛ غم لونه کرده

مهتابِ عمرش؛ در پشتِ پرده
هر ماه سالش، پاییزِ سرده

...