سال 96 تو همچین شبی شهرم داغون شد.
چه کسایی که سوختن از داغ عزیزای رفته.
بجوری که حتی سرمای هوا و سردی خاک که میگن خاک سردی میاره خاموش نکرد آتیشی که شعله کشید سوزاند و همچنان میسوزاند دلای بیقراری که دلتنگی برای عزیزان بیچارشون کرده.

*نفرین بر روزگار که صفحه سرنوشتمون رو سیاه کشید*