روحانگیز شریفیان تو کتاب چه کسی باور میکند، نوشته:
«رفتن آدم ها چقدر سخت است
تا آخرین لحظه هم باور نمیکنی که داری از دستشان میدهی!»

و در تکمیلش جناب شهریار خیلی قشنگ رفتنهارو تو دو بیت به تصویر کشیده:

"از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران...
رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران...
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی...
تو بمان و دگران وای به حال دگران..."