یه موقع هایی هم هست تو زندگی
که نه خوشحالی، نه غمگین...
گیجی... منگی... پر از ابهامی...
نمیدونی تو این دنیا
جایگاهت چیه...؟!
اصلا برای کی مهمی...؟!
کی برات مهمه...؟!
اگه بمیری کسی از دوریت دِق میکنه...؟!
نباشی کسی احساس غربت میکنه...؟!
فقط میدونی که
این مرحله از زندگی نه خوبه، نه بد...
خوبه، چون وابستگی نداری...!
و بد چون دلیل وابستگی هیچکس نیستی...!
میفهمی چی میگم...؟
خنثی بودن حال عجیبیه...!