ما از دلگیریِ روزهایمان ،
به شب پناه می بردیم ،
و از دلتنگیِ شب هایمان ، به روز
و این گونه بود که تمامِ جوانیِ مان ؛
در ناتمامِ یک انتظار ، تمام شدیم