آدم بعضی وقتا حس میکنه دیگه خودشو نمیشناسه. انگار تیکهتیکهس و هر تیکه ساز خودشو میزنه. اما…ممکنه یکی بیاد کنار آدم، که به قول قدیمیا «جمعکن» باشه. ولی نه پول و فلان، «آدمجمعکن» باشه. یکی که «تجمع أجزائي كشظايا البللور المكسور»، تیکههامونو مثل تیکههای بلور شکسته جمع کنه.

✍اورج جورول