ب ساعت چهار

به خواهرکم

نباید امروز میومد

کار پیش نیاد عالیع

کی برم

چرا خوب نمیشه

به فردا موقعیت مهممیه

به اینکه چی قرارِ بشه

همه رفتن

ولی حس میکنم باعث شدم خیلیا برن تو این راه

اتاقم

دراز کشیدم

به اینکه چطور خودمو قانع کنم

اینکه صبح از کجا شروع کنم کارامو

راپید از کجا بگیرم، کل کارام رو هواست

به اینکه واسه اونه یا ن

به اینکه کی و کجا پام رگ به رگ شده و خودم متوجه نشدم

سر دانشگاه چقدر کلاسام بهم میریزه

ب اینک
حس میکنم خدا دوسم داشته، بخاطر ی چیز و یجاهایی ک نشد

چرا نیس