آدم وقتی از ته دل چیزی رو میخواد عجیب میخواد داشته باشدش...
اما یه مدت که گذشت و بعد اون مدت به دستش آورد دیگه هیچ لذت و رغبتی براش نداره
حتی شاید بکل بیخیال داشتنش بشه!!

الان ...هیچی چی بگم

خیلی چیزا میشه گفت اما نگفتنش بهتر

دوای درد چیزی دیگس گفتن دردیو دوا نمیکنه

ویرایش شد PEYMAN (1403/2/2 , 09:14) [1]

مثله شبه شام غریبونه

زمانیک بار مسئولیت میفته رو دوش ها یک ادم اون ادم دلش اونقد پیر میشه چون فکرش میشه همش چه کنم مشکلات و اینده دیگ دنبال روابط الکی دوغکی عاشقانه نیست دیگ حوصلع خیال و انتظار داره دوسداره یکی پیشش باشه تاابد بشن دوتا بال دردها زندگی درس ها زیاد ب ادم میدن یجور ک باورت نمیشع یزمانی عاشق بودی دنیات ینفر بوده

خوابم میاد

آره من ناراحتم بابت این وضعیت
ولی کو چاره؟
کو راه نجات؟

اوکی بده برام جالبه

کمترین آسیبی ک تو به من میزنی کشتنمه
ذره ذره
روانمو
روحمو
دنبالش جسممو نابود میکنی
آخر سر هم من بدهکارم چون یکم زود عصبی شدم

خیلی زجر آوره خیلی

بگو طعنه زدن مردم
دلِ بی صاحب مارو
یه دم طاقت نمی آورد
کسی مصائب مارو

واقعا کتاب جالبی بود که خوندم

آخرش تموم میشه غمت نباشه

غم میون دوتا چشمون قشنگت لونه کرده

مه نمدانمچه مشه

چق دلم واس اوموقعاتنگ شداینجا

مریض شدم بیحال کم مریضی دارم سرماخوررگی لنتی اضاف شد

تا کی باید زندان آخه

احساس بادبادک در حال پروازی را دارم ک نخش را بند جایی کرده باشند