مادربزرگم همیشه میگفت:
اگر دوستش داری،
اگر دوستت دارد،
گاهی بیهوا باش!
بیهوا بغلش کن ...
بیهوا بوسش کن ...
بیهوا صدایش کن ...
میگفت: این بیهواها، هوای دوست داشتن و دوست داشته شدن را خواهند داشت در روزهای خسته و بیرمق و کمهوایی زندگی ...