اونجا که خدایی نکرده فکر کردی آخر خطّی،اونجا که دیدی همه کمر بستن لبخنداتو بگیرن ازت،اونجا که زبونم لال، دلِ کوچیکتو شکستن ، اونوقت که دلت میخواد بی منطق بشی و فقط غر بزنی و کسی رو پیدا نمیکنی که مثل درخت بشه جلوت و مشتاتو طاقت بیاره،اگه موندی بین آدمایی که قدرتو ندونستن، دلخورت کردن،نازتو نخریدن، موهاتو نبافتن، قربون صدقت نرفتن و با یه نگاه تو چشمات قلبشونو فرشِ زیر پات نکردن ، اگه جایی موندی که شبا بعد از خوابیدنت و روزا قبل از بیدار شدنت پیشونیِ مهتابیتو نبوسیدن، اگه تو پیاده روهایِ شلوغِ شهر کسی نبود زانو بزنه و بندِ کتونیتو که باز شده ببنده و اگه دیدی هیچکسو نداری، هیچی نداری، دورت خالیه، همراه نداری، تکیه گاه نداری، منو صدا نکن و فراموش نکن که من دیگه نمیمیرم برات،یادت باشه که من جایِ تمومِ دنیا دیگه دوستت ندارم #مخاطب_خاص