بناهای آباد گردد خراب
ز باران وز تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند
کز باد و باران نیابد گزند
بر این نامه بر روزها بگذرد
بخواند هر آن کس که دارد خرد
بسی رنج بردم بدین سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
جهان کرده ام از سخن چون بهشت
ازین بیش تخم سخن کم نکشت
نمیرم ازین پس که من زنده ام
که تخم سخن را پراکنده ام
هر آنکس که دارد هش و رای و دین
پس از مرگ بر من کند آفرین

#روز پاسداشت فردوسی بزرگ فرخونده
و نامش جاویدان