منال ای دل ! از این اوضاع طوفانی
دمـــــــادم نابســــــــامــانی و حیرانی
خوری خنجر اگر از خویش و بیگانه
اگر بارد ز هـــــر سو تیـــــــر بهتانی
اگر آمــــاج هر تهــــدید و تقصیـــری
اگر دردست و هر دم نیست درمانی
اگر آشوب و تشویش ست و بیزاری
مکن دل بـد رود هـــم این پریشانی
هنوزم دشت باران خورده بیدارست
شقایق هست خنـــــدان در گلستانی
هنوزم بال و پر سوزد ز پروانه...
هنوزم شمع دارد شعله رقصانی
هنوزم باغ چشمش بر بهاران ست
که می آید بهــــارانی و بــــــارانی
دمــــــاوندی و الـــوندی که در بندی
ملالی نیست از این بخت و ویرانی
بهاران شو چو باران شو طراوت ده
نپـــاید این خـــــــــزان آید بهــارانی...