فقط اونجا که کافکا میگه:
از زندگی با مردم، از حرف زدن، عاجزم. کاملاً در خود فرو رفتهام، به خودم فکر میکنم! چیزی ندارم به کسی بگویم. هرگز، به هيچ کس.